Stacja Wołyńskiej Golgoty

Ludobójstwo Wołyńskie i Podolskie, którego apogeum przypadło na niedzielę 11 lipca 1943 roku przez lata przemilczane, ma nie w pełni poznany wymiar szowinistyczny, psychologiczny, polityczny, czy nawet (o, zgrozo!) kulturowy. Aby to lepiej poznać, trzeba przykładać do niego wiele różnych miar.  Najbardziej jednak chyba rozświetla je spojrzenie z perspektywy moralnej i religijnej – sięgającej aż do istoty zła.
Wnikając w te wydarzenia, trudno jest oprzeć się wrażeniu, że zaglądamy na samo dno piekła, gdzie ukrywają się najciemniejsze tajemnice zła, nienawiści i kłamstwa, zdolne do zawładnięcia sercem i umysłem człowieka – gdy ten, w swym odrzuceniu Boga, na to pozwoli. Jest to, więc również jedna z tajemnic wolności człowieka, i dokonywanych przez niego wyborów.
Trzeba również zauważyć, że diabeł wschodu lubi nie tylko zabijać, ale także napawać się zbrodnią – na co wskazuje orgiastyczny charakter Ludobójstwa Wołyńskiego. Zjawisko to pojawiało się już wcześniej na Kresach Wschodnich, choćby w latach 1918 – 1920, gdy zwyrodnienie sporej części ukraińskich chłopów w mordowaniu Polaków i polskich żołnierzy, nie ustępowało ówczesnym i późniejszym zbrodniom bolszewików (zobacz przykładowo: Z. Kossak, „Pożoga”, M. Dunin – Kozicka, „Burza od Wschodu”, E. Małaczewski, „Koń na wzgórzu”).

Wyjaśnienie i ostrzeżenie: Poniższy tekst zawiera opis drastycznych zbrodni.
Długo zastanawiałem się, czy należy tak pisać i publikować, mając na uwadze wrażliwość czytelników. Z tego powodu mogą nawet pojawić się ze strony „postępowych ośrodków myśli” (czytaj: wstecznych propagatorów starych kłamstw) zarzuty, że o tej sprawie należy pisać jak najmniej i jak najdelikatniej – podobnie jak atakuje się wystawy, czy filmy – przedstawiające prawdę o aborcji.
Niezależnie od tego, pozostaje jeszcze pewna różnica ról.
Dla nas – to Krwawe Misterium Wołyńskie jest kwestią większych, lub mniejszych wzruszeń, często bolesnego skurczu serca i niedających się osuszyć łez, ale również (jak słychać) niezadowolenia z powodu prawdy burzącej uperfumowane i starannie poukładane kłamstwa.
Dla Nich było to osobistym i realnym przejściem przez okrucieństwo wyjątkowej zbrodni ;zatopienie we krwi i orgii mordu . Oni nadal cierpliwie czekają na prawdę, na modlitwę, na zachowanie w pamięci, na Miłość, która wyzwala i przywraca  życie…

STACJA WOŁYŃSKIEJ GOLGOTY
Jeszcze słychać
Turkot furmanek
I gwar ludzi idących drogą
W niedzielny poranek na mszę do kościoła
I ich pozdrowienie „Niech będzie pochwalony
Pan Jezus Chrystus na wieki”
Wołane rzewnym kresowym zaśpiewem

Ale tamtego dnia

Nie było już odpowiedzi – „Sława Bohu” „Sława Christu”
Słowa uwięzły w gardłach
W oczach zapłonęła nienawiść
Kiedy zerwały się z więzi
Demony mordu i zbrodni

Szli na Wołyńską Golgotę
By umrzeć jak Ty Panie
W poniżającej pogardzie
I nienawiści oprawców

Rozstrzelani
Spaleni żywcem w kościołach
Ukrzyżowani na drzwiach stodoły
Pod ciosami siekiery
Zakłóci widłami
Przepiłowani jak drewno
Na dnie studni
Z pasami zdartej skóry
Porozrywani na części

Dzieci umierały jak rozdeptane kwiaty
Pod ciężkim butem oprawcy
Albo wrzucone przez okno
Do płonącego wnętrza budynków
Rodzicom z rozciętych brzuchów
Wywleczono przewody jelit
„Dzwońcie teraz do waszej Polski”

A Oni
Szli po moście z rozpiętego krzyża
Na spotkanie z ukrzyżowanym Bogiem
Który pokonał śmierć i nienawiść

Bramy piekieł rozwarte
W ogniu ołtarze pokoju
Kielich krwią napełniony
(2009)

Czesław Wójcik – Uglis

Ten tekst, napisany w 2009 roku, a pierwszy raz opublikowany na tej stronie w 2013, nie stracił nic na swojej aktualności – przeciwnie; w obliczu nowych głosów dochodzących dzisiaj (w 2016 roku) z Ukrainy, niechętnych do przyjęcia prawdy o tych wydarzeniach, został jeszcze wzmocniony.
Cóż czeka cię Ukraino, szukająca własnej drogi do wolności, gdy chcesz ją budować na krwi niewinnych ofiar, i odrzucasz wyzwolenie przez prawdę?
A i ty Polsko, nie jesteś pawiem narodów, i nie ulegnij pokusie upiększania swojej historii, bo i bez tego jest ona piękna, gdyż wzrasta na cierpieniu i krwi twoich dzieci. (10.07.2016)

Zobacz także na tej stronie http://cud1920.pl/987/rapsodia-wolynska-na-dwa-krzyze-i-las
oraz inne teksty z tej strony w kategorii „Wołyń i Wschodnie kresy”.

← powrót

Możliwość komentowania jest wyłączona.