Jak wojskowy dokumentalista mjr Bolesław Waligóra pomniejszył czyn i zasługę ks. Ignacego Skorupki i warszawskiej młodzieży – część V: Informacja o wybranej bibliografii.

NIEGODZIWE MANIPULACJE W PIĘKNEJ, CZYSTEJ, SPRAWIE

CZĘŚĆ V: INFORMACJA O WYBRANEJ BIBLIOGRAFII

Bibliograficzną podstawę publikowanych tutaj krytycznych ocen manipulacji dokonanych przez mjr Bolesława Waligórę w sprawie śmierci ks. Ignacego Skorupki i bohaterskiej walki warszawskiej młodzieży w Bitwie pod Ossowem, stanowią publikację dwu autorów:
Bolesław Waligóra, „Bitwa Warszawska 1920 Bój pod Ossowem i Leśniakowizną w dniu 14 VIII 1920R.”, Warszawa 1932, bez numeracji stron, reprint Warszawa 2015.
Bolesław  Waligóra, „Bój na Przedmościu Warszawy w sierpniu 1920 roku”, reedycja z 1934r, – Oświęcim 2015.
Mieczysław  Zygfryd Słowikowski, „Bój w obronie Warszawy i śmierć ks. I. Skorupki”, Londyn 1964.

Poza tym korzystałem pośrednio z cytatów niedostępnej mi pisemnej relacji M. Z. Słowikowskiego z 1932 r., na którą powołuje się i cytuje B. Waligóra w wyżej wymienionych publikacjach.

Istnieje oczywiście wiele publikacji na temat okoliczności śmierci ks. Skorupki i przebiegu Bitwy pod Ossowem, ale tylko prace tych dwu autorów: Słowikowskiego i Waligóry są pracami najważniejszymi dla tej sprawy. Istnieje jednak ogromna różnica co do ich wartości.
Informacje pochodzące od Mieczysława Słowikowskiego mają wartość pierwszego i najważniejszego źródła w tej sprawie, pochodzą bowiem od bezpośredniego świadka i uczestnika opisywanych wydarzeń; dowódcy stoczonej bitwy. Natomiast Bolesław Waligóra dokonał zza biurka kompilacji tych wydarzeń, wprawdzie na podstawie wielu różnych źródeł, ale zrobił to w sposób wybiórczy, nie stroniąc od niegodziwych manipulacji, zmierzających do pomniejszenia czynu i zasług ks. Ignacego Skorupki i warszawskiej młodzieży.

Bolesław Waligóra nie znał, bo nie mógł znać, publikacji Mieczysława Słowikowskiego z 1964 roku. Ale znał i cytował wspomnianą pisemną relację Słowikowskiego z 1932 roku, która, jak wynika z treści przytoczonych cytatów, zawierała te same podstawowe informacje o Bitwie pod Ossowem, którą jeszcze raz opisał Słowikowski w 1964r. Waligóra znał również informacje Słowikowskiego zawarte w stenogramie wystąpienia, już wtedy, kapitana Mieczysława Słowikowskiego w czasie sesji terenowej w Ossowie w 1930 roku (zob. B. Waligóra, „Bój na Przedmościu Warszawy…, s. 645).

Słowikowski 1896 - 1989
gen. Mieczysław Zygfryd Słowikowski (1896 – 1989). Znany przede wszystkim jako as wywiadu na Zachodzie podczas II Wojny Światowej. Mniej znana jest jego wielka zasługa w Bitwie pod Ossowem w dniu 14 sierpnia 1920 r., gdzie objął dowództwo nad I Batalionem im. Weteranów 1863r., 236 P.P. Armii Ochotniczej, i przez wiele godzin, skutecznie dowodził całością bitwy, dysponując głównie niedoświadczonym i niewyszkolonym wojskiem, złożonym z warszawskiej młodzieży.

Zapraszam czytelników tej strony do włączenia się do tego historycznego śledztwa, nawet jeśli wyda się ono w pośpiesznym przeglądaniu tej strony uciążliwe, i wymagające skupienia. Ale przecież warto ponosić wysiłek dla poznania „prawdy, która wyzwala”. Wyzwala z czego? A, no właśnie…, dla odpowiedzi na to pytanie może warto jednak ponosić trudy oddzielania ziarna od plew, bo nawet wróble nie pożywią się plewami.

W tej sprawie są rzeczy dziwne, na przykład: „Dziwnym się wydaje, iż nasze władze wojskowe nie zażądały ode mnie meldunku przedstawiającego całość boju pod Ossowem – Leśniakowizną. Nikt nigdy nie zwracał się do mnie o to.” – napisał, już wtedy, gen. Mieczysław Słowikowski w swojej publikacji z 1964r. (s. 58).
Po dowództwach pułków biorących udział w Bitwie pod Ossowem, które w czasie największego nasilenia boju uszły na zaplecze (na poligon rembertowski) pozostawiając młodociany batalion swojemu losowi, to następną „władzą wojskową” w tej sprawie był chyba oficjalny wojskowy dokumentalista mjr Bolesław Waligóra, o którym Mieczysław Słowikowski napisał: „Mjr. B. Waligóra w swoim studium o „Boju pod Radzyminem” łączy z nim bój pod Ossowem. Opis Boju, nie wiem na jakich źródłach oparty, według mego zdania uwłacza pamięci tych wszystkich ochotników, którzy złożyli młode życie na ołtarzu ojczyzny w obronie Warszawy.” (tamże, s. 60 – 61).

A trzeba wyraźnie powiedzieć, że wersja wydarzeń podana przez dowódcę Bitwy pod Ossowem ppor. Mieczysława Słowikowskiego została zepchnięta na margines oficjalnych informacji o Bitwie pod Ossowem, którą stanowi wersja Bolesława Waligóry. W tej sprawie trudno znaleźć wnikliwie przeprowadzone ustalenia. Ciągle obowiązującą wersją przebiegu Bitwy pod Ossowem jest jej zafałszowany obraz, powstały na podstawie „faktów publicystycznych” dokonanych przez B. Waligórę. Żyją one swoim własnym życiem, i są ciągle powielane i pomnażane bezmyślnie, lub świadomie, przez różnorakich publicystów.

Wyjaśniam, że używam  numeracji młodzieżowego batalionu z pod Ossowa jako I, gdyż tak oznaczał go M. Słowikowski. Przyjęła się ona jako numeracja zwyczajowa i nazwa własna batalionu wśród uczestników tej bitwy, natomiast B. Waligóra ten sam batalion oznacza jako II.
Podobnie stosuję zwyczajową nazwę Bitwa pod Ossowem, gdy B. Waligóra używa tutaj nazwy bój pod Ossowem, jako składowej wielkiej Bitwy Warszawskiej

Czesław Wójcik – Uglis

PRZECZYTAJ TAKŻE NA TEJ STRONIE POZOSTAŁE TEKSTY O MANIPULACJACH mjr BOLESŁAWA WALIGÓRY W SPRAWIE ŚMIERCI ks. IGNACEGO SKORUPKI I PRZEBIEGU BITWY POD OSSOWEM W DNIU 14 SIERPNIA 1920 ROKU.

Te wpisy będą jeszcze poprawiane i uzupełniane.

← powrót

Możliwość komentowania jest wyłączona.