Jak drzewo, jak potężne drzewo

„Dzieje narodu są jak potężne drzewo, które znaczy swe istnienie zielonymi liśćmi. Pokolenia to liście. Są znakiem żywotności drzewa, chronią je przed spiekotą słońca, drzewo oddycha nimi. Lecz gdy liście opadają, drzewo nadal trwa. Z kolejną wiosną pojawią się nowe liście. Ale liście nie są potężniejsze od drzewa, chociaż są mu potrzebne. Gdy toczy je robactwo, drzewo cierpi, jest osłabione, czasami przez długi czas wydaje się martwe. Aż do kolejnej wiosny, gdy niespodziewanie znów zakwitnie nową nadzieją…”
Ks. Andrzej Zwoliński, „Reduty polskie”,Radom 2002, s. 9.

← powrót

Możliwość komentowania jest wyłączona.