Franciszek Adam Arciszewski o natchnieniu Bożym w czasie bitwy

Kapitan Franciszek Adam Arciszewski (późniejszy generał) latem 1920 roku był Szefem Sztabu, bardzo bitnej i zasłużonej w tej wojnie, 18 Dywizji Piechoty, która w połowie sierpnia odegrała ważną rolę w bitwie nad Wkrą, tak ocenia tamte wydarzenia: „Przy całym szacunku i wdzięczności, jakie winniśmy naszym przywódcom wojskowym i cywilnym i poszczególnym żołnierzom za ich wielką pracę fachową, za ich trud i nieszczędzenie swego życia dla Ojczyzny, musimy uznać, że bez natchnienia Bożego w chwilach pobierania ważnych decyzji i bez pomocy Bożej na polu bitwy nie byliby w stanie wygrać bitwy pod Warszawą 1920 r. w tak szybki i tak decydujący sposób. Wydaje się więc, że popularne w Polsce nazwanie zwycięstwa tego CUDEM NAD WISŁĄ ma swoje uzasadnienie. A słowa modlitwy naszej, wyrażające wiarę w to, że Bóg przez tak liczne wieki osłaniał Polskę tarczą Swej opieki od nieszczęść, które przygnębić ja miały, mają – w odniesieniu do omawianej bitwy pod Warszawą 1920 roku – poważne oparcie o fakty historyczne”. (F. A.  Arciszewski, „Cud nad Wisłą”, Londyn 1957, s. 189).

← powrót

Możliwość komentowania jest wyłączona.